Summer
Op mijn weblog zal ik mijn visie geven op de mode van deze zomer!
Dus hierbij vertel ik jullie alvast: deze pagina wordt binnenkort geupload, tot die tijd
kunnen jullie uiteraard mijn blogs lezen.
Liefs,
Iris Yaxebl
Blogs
Springtime?
Hoog tijd voor wat zon!
x93It's a beautiful day. The sun is shining. I feel good.
And no-one's gonna stop me now, oh yeahx94
En denk je dan het prachtige reclameclipje in met het zeehondje dat het strand afhobbelt, op zoek naar de zee. In dat heerlijke ochtend licht.
Voelen jullie x91m?
Ik wel! Ik kan niet wachten tot het weer zover is, lekker zonnetje als je opstaat. De vogeltjes die weer uit volle borst zitten te fluiten, de buurkinderen die voor dag en dauw al in de tuin zitten te spelen (die kinderen kan ik na twee dagen wel dood slaan, maar dat even terzijde)x85 Ja ik heb zin in de lente.
De krokusbollen die zich ontpoppen tot prachtig gele bloemen, het eerste teken van de lente. Ik kan niet wachten om ze te zien. Altijd jammer dat ze niet langer dan een dag bestaan, want dan vinden die lieve buurkinderen (die x92s ochtends zo lief lopen te krijsen in de zon) vinden het nodig om die kapot te trappen.
De lente. De bloemetjes en de bijtjes, lange dagen op het terras, lekker glaasje rosxe9. Alles lijkt dan toch een stuk leuker dan dat het nu doet.
Want ookal stond ik uit volle borst x91let it snow, let it snow, let it snowx92 te zingen afgelopen kerst, zo letterlijk als het dit jaar werd genomen bedoelde ik het ook weer niet. Van mij mag het nu wel weer ontdooien, de weergoden mogen het wel weer wat zonniger gaan maken. Daarom vraag ik jullie: zing allen mee!
x93Let it shine, let it shine, let it shine!x94
Sporten II
Tot zover het avontuur…
Tot zover mijn sportavontuur: het ging vanochtend niet door. Maar vanavond staat Eveline op de agenda en ik kan haar natuurlijk niet alleen laten hardlopen, fietsen en krachttrainen.
De reden dat het niet door ging? Mijn kleine, lieve zusje had plotseling geen zin meer. Helaas pindakaas.
Nu moet ik gauw mijn schoenen aantrekken en een sigaretje roken (want honderd procent gezond wordt niemand!) want ik heb over enkele minuten weer rijles. Dat herinnerd mij aan het feit dat ik nou eens mijn theorie aan moet gaan vragen!
Mijn hele leven ben ik eigenlijk best actief geweest op het gebied van sport. Ik heb sinds het moment dat ik kon lopen zwemles gehad. Ook heb ik in mijn vroege jeugd enige tijd op 'gym' gezeten. Op mijn 7e ging ik op de familiesport: Hockey. Een jaar of twee daarvoor was ik al aangemeld bij de Assense dansschool 'Dedication Dance'.
Op mijn dertiende werd het hockeyen serieuzer en werden C2 en C1 samengevoegd na een aantal selectietrainingen. Ik kwam in het B1 team van HVA terecht en er moest hard gewerkt worden, want de doestelling was: Kampioen worden in de topklasse. Ondertussen danste ik ook nog.
'Dedication Dance' veranderde later in Jan Postema Dansstudio. Na jarenlang Jazz gevolgd te hebben, ben ik in de (tweede keer) derde klas begonnen met streetdance. Toen was ik vijftien jaar. Na een jaar mocht ik naar het wedstrijdteam. Het jaar daarop deed ik auditie voor het tweede demoteam en het eerste wedstrijdteam. Ook in daarin mocht ik plaatsnemen.
Tijdens mijn eerste jaar in het wedstrijdteam, heb ik ook nog intensief gehockeyd in het A1 team van HVA. Maar toen ik aangenomen werd voor het tweede demoteam en het oudste wedstrijdteam, heb ik een jaar pauze genomen bij de hockeyclub.
Na een jaar alleen gedanst te hebben, werd ik gebeld door oud teamgenoten of ik misschien zin had om weer te komen hockeyen. Dames 1 zou het team worden en we zouden voor de leuk weer met z'n allen een balletje gaan slaan. Toen we aan het seizoen begonnen hadden we maar 9 speelsters. Gelukkig wilde er altijd meiden van het nieuwe A1 mee naar onze wedstrijden om speelplaatsen op te vullen.
Maar toen het A1 team ook te weinig speelsters bleken te hebben, werden onze teams samengevoegd als xe9xe9n groot dames 1 team. Met alle gevolgen van dien.
Hiermee heb ik jullie een kleine inzage van mijn sportverleden gegeven. Ik begon ooit met zwemles (zoals de meesten), werd op gym geplaatst (waar ik de nodige trauma's aan over heb gehouden: mij zul je nooit aan een rekstok zien hangen), ging op dansles en op hockey. Stopte met hockey, ging meer dansen. Stopte met dansen en ging weer hockeyen.
Zo zijn we bij het hier en nu aanbeland. Door de hevige sneeuwval van de afgelopen maanden, is er nauwelijks training geweest. Hierdoor is mijn (enorme) conditie natuurlijk achteruit gegaan. En om in shape te blijven (ik moet namelijk ook nog op vakantie en met alleen blond haar kom ik vast niet verder dan een gratis welkomsdrankje) heb ik samen met mijn kleine zusje (die een soortgelijk sportpad heeft belopen) besloten om te gaan fitnessen. Zelfs zo intensief dat ik morgen al begin:
De planning is om morgen ochtend eens te gaan fitnessen met Camille. Dit had ik even gemeld op twitter, omdat ik best trots ben op mijn onderneming. Een aantal minuten na mijn geplaatste tweet kreeg ik reactie van model Eveline. Mevrouw heeft een speciaal trainingsschema en vroeg of ik ook met haar wilde sporten. Maar natuurlijk, je kunt het nooit genoeg doen. Dus morgenavond staat ook nog een voor-het-slapen-gaan-ronde op het programma.
Het besluit om te gaan sporten komt natuurlijk plotseling, maar ik heb wel bedacht dat ik het wekelijks ga herhalen. Omdat mijn kleine zusje volgende week op wintersport is (al een lachwekkend idee opzich), heb ik geen sportpartner. Daarom doe ik hierbij een oproep: Wie heeft er zin om in de voorjaarsvakantie elke ochtend een bezoek aan de sportschool te brengen, samen met mij? Mijn vader heeft al een Squasch les aangeboden, dus be cool like my daddy en help mij op vakantie! Vandaag was het dan eindelijk zover, de cijfers van taalbeheersing stonden op blackboard. Yvonne had de punten al gehaald, dus keek ze over mijn schouder mee naar mijn cijfer. De zenuwen gierden door mijn lijf: had ik 'm gehaald, of niet? Het gaat om de afspraak die ik met Leanne had gemaakt! Wij hadden namelijk besloten om een fles champagne en een taart te kopen zodra we taalbeheersing gehaald zouden hebben. Omdat we op dat moment nog geen fles champagne en taart in de aanslag hadden, hebben we een feestelijke sigaret gerookt, de dans van Nienke gedaan en aan iedereen trots verteld wat we behaald hadden! Omdat Leanne op wintersport gaat aankomende donderdag, is ze niet op school. Daarom nodig ik alle 1K-ers uit om maandag na de vakantie een fles champie mee te nemen, want Leanne en ik geven een feestje! En u bent allen uitgenodigd !!!!!!! Half 6 > Parkeerplaats X-gebouw. Voor de echte stoere mensen.
Ik ga op vakantie en ik neem mee… Afgelopen maandag is geschiedenis geschreven! Mijn vriendinnetjes en ik maken namelijk altijd de prachtigste plannen voor vakanties en weekendjes weg e.d. maar er wordt nooit wat gepland omdat we allemaal erg van op-het-laatste-moment-kan-ook-wel zijn en we op het laatste moment meestal opeens geen tijd hebben. Maar afgelopen maandag hebben we, na veel heen en weer gemail, dan eindelijk een afspraak gemaakt met elkaar om in Groningen bij Irene thuis te dineren en een vakantie te boeken. De reis gaat naar Alanya, Turkije dus, waar het zomers 45 graden schijnt te zijn (ideaal voor mij, aangezien ik nooit verbrand). Een hotelletje geboekt, want tja, we zijn toch dames met eisen. Die veeleisende dames moet ik dan natuurlijk wel even voorstellen: Irene, blond. Ilona, blond. Jalien, blond. Iris, blond. Wij gaan voor de gratis cocktails. Als ik aan de vakantie naar Turkije denk, denk ik in eerste instantie natuurlijk aan 'zon, zee, strand' en 'party, fiesta, fxeate'. Maar ik ben eigenlijk stiekem ook wel benieuwd hoeveel kamelen ik waard ben. Daarom hoop ik dat mijn reisgenoten wel willen aanhoren hoeveel de plaatselijke bevolking te bieden heeft, maar me niet daadwerkelijk inruilen voor het leuke dier… Ik ben ook erg gexefnteresseerd in de marktjes, ik hou van kopen. In deze afschuwelijk koude, sneeuwige tijden verlang ik naar de hitte van Turkije. We zullen zien hoe ik er over 5 maanden over denk. Maar op het moment ben ik vooral heel trots dat het dan eindelijk voor elkaar is, er is geboekt! Turkije, here we come! Bu, Irene xf6zellikle txfcrk oldu?unu! Eind goed, al goed Het was een dramatische dag. Althans, het einde. En eigenlijk het begin ook wel een beetje: ik wil van huis weggaan maar bedenk me ineens dat ik nog een koekje mee wil naar school. Dus ik loop naar de gangkast (Zo heet onze voorraad kast. In huize de Vroome zal geen honger heersen in tijden van nood!) om die koekjes te pakken. JA HOOR, mevrouw Camille S. de Vroome (ook wel: het zusje) heeft het hele assortiment van lekkernijen opgegeten. Ik ben chagrijnig, steek een sigaret op en loop naar de bus. Om daar nog even chagrijnig te zijn en chagrijnig mijn moeder te sms-en over mijn chagrijnigheid en mijn enorme honger. xc9n dat ze nieuwe koekjes voor mij moet kopen. Als ze wil natuurlijk, alleen als ze wil. Ik ben wel netjes opgevoed… Anyway, school: opzich begon het allemaal aardig: Cultuur, best een gezellig en interessant college. Maar dat is natuurlijk mijn persoonlijke mening. Dit werd vervolgd door een heftig protest tegen de samenvoeging van verschillende schools van het Windesheim. Ten eerste staan Yvonne, Kiron, Ronald en ik te wachten bij perron 3A (Intercity richting Groning 17:46uur) en stiekem te roddelen over mensen uit de klas. Ronald gaat er vandoor want zijn trein richting Nijkerk kan ieder moment vertrekken dus Yvonne, Kiron en ik blijven over. In de kou. Gaat het niet om. Het is ook maar een klein detail dat Nienke even later belt om te vragen waar we zijn, om vervolgens gezellig gevijfen (is dit een woord?) in de trein te stappen (die ondertussen te laat is). De treinreis was al met al best een lachertje, want Kiron en Nienke waren gezellig samen. (Nienke mist Stefan 3 ook enorm, dus heeft ze een nieuw slachtoffer gevonden. Of misschien is het andersom en huurt Bleeker Kiron in om zijn plaats op te vullen in tijd van afwezigheid…) Maar vervolgens kom ik bij het mooiste station van Nederland (Beilen) er achter dat de trein een aantal minuten vertraging opgelopen heeft, dus bel ik paplief. "Met Hans" Love you papa. Ik was dus gedwongen om heerlijk op de eerst volgende bus te wachten. Normaal gesproken zou ik een sigaret hebben opgestoken, maar laat het nou net vandaag zijn dat ik mijn laatste exemplaar in Zwolle al heb verpaft. Verdomme. Ik had nog wel zo gehoopt dat ik Frank nog een afhandig kon maken, maar hij ging helaas naar Emmen. Klootzak. Mijn stille, boze, hatelijke, koude onvrede heeft welgeteld 2 seconde geduurd. Want toen kwam ik erachter dat mijn pappie een heerlijk avondmaal had bereid: Scaloppa! Ik heb gegeten voor het leven, want ik miste nog altijd die koekjes van vanmorgen. En een uur geleden heb ik Floor (onze huiskat. eigenlijk poes, maar ik wil Frank van gekke opmerkingen weerhouden) met sneeuw bekogeld. Eind goed, al goed. Behalve voor Floor want zij kampt nu voor altijd met sneeuwvrees. Hopelijk voor haar is dit ellendige weer snel over. Sweet dreams, ariverdeci, adios!
Sporten I
Get me in shape
Champagne & taart
Champieeeeeee !
Ja dit klinkt natuurlijk wat dramatisch, het is maar een tentamen. Maar taalbeheersing is toch wel een aardig belangrijk vak op onze opleiding. Wat moet je als journalist, als je de Nederlandse taal niet beheerst? Nou gelukkig hoef ik me dat niet af te vragen, want ik heb een voldoende gehaald!
Een 6.2 ! En ik ben nog nooit zo trots geweest. Hoewel, eigenlijk wel: afgelopen juni, toen ik geslaagd was. En natuurlijk de dag op Kreta dat ik een telefoontje van mijn tante kreeg dat ik was ingeloot.
Maar daar gaat het niet om.
Ik had mijn cijfer al binnen, maar Leanne scheet 'm 13 kleuren. Om deze poeppret even te omzeilen, komt het er dus op neer dat ze niet durfde te kijken.
Maar gelukkig hebben we klassepsycholoog Tal. Hij wist, na 39 pogingen van andere klasgenoten, Leanne rustig aan te sporen om haar cijfer toch te bekijken…
Txfcrkiye tatil gxfcnxfc
En ja hoor, het is definitief! We gaan op reis deze zomer!
En daarom is het aller, aller, alleeeer eerste wat er door mijn hoofd gaat als ik denk aan 'ik ga op vakantie en neem mee…' toch echt wat trek ik aan?.
Txfcrkiye, Alanya, deve, biz gelmek
Koekjes, protesten en een bevroren Iris
Goed, heftig is een groot woord. Gigantisch woord. Overdreven woord. Vooral als je aanwezig was bij het protest. Ik zal het even omschrijven: we stonden in gebouw E, moesten naar gebouw F, af en toe werd er wat gexefnterviewd door radio persoonlijkheid 'onbekend' om een petitie te overhandigen aan het college. Hartstikke spannend allemaal.
Maar daar wilde ik het niet over hebben (als je hier meer over wil weten > www.leannejansen.web-log.nl). Ook wil ik niet uitwijden over het daarop volgende college economie, want behalve een aantal sheets bekijken en groepjes maken en gezellig babbelen, heb ik daar niet erg veel uitgevoerd. Sorry mevrouw van Vulpen. Natuurlijk was het hartstikke handig om te weten wat we het aankomende blok gaan doen, maar ik denk niet dat het de lezer erg veel boeit. Ik hoop dat u het begrijpt. En als u dat niet doet kan ik er eigenlijk niet erg lang om wakker liggen (alhoewel het nu toch wel erg laat wordt…)
Nee, geen economie want mijn verhaal gaat over mijn reis terug.
Die trein die ons naar plaats van bestemming moet brengen is overvol, dus we eindigen als verrekte alto's op het trapje in het 'tussenstuk'. Gelukkig hebben we de grootste lol met mensen uitlachen die het in hun hoofd halen om in de spits 1) hun fiets mee te nemen. We zaten sterk in twijfel of het vervoersmiddel op Meppel Station uit de trein zouden flikkeren en 2) naar het toilet te gaan. Stinkerds zijn het. Ja mensen, iedereen die naar de toilet gaat in de trein is op zichzelf al een idioot, maar als je het dan ook nog durft in de spits ben je in mijn ogen klaar voor een 'shrink'. Smerig!
"Met Iris, wil je mij straks komen halen van het station want de trein heeft vertraging en daardoor mis ik alle bussen die mij eventueel naar huis kunnen brengen!"
"Nee"
Dan maar op het bankje zitten. De stations-bankjes (of bushok-bankjes) zijn NIET comfortabel. 1. Ze zijn van staal, 2. Dat wordt ijskoud in deze barre tijden. Gelukkig hebben ze in Assen een klok die ook functioneert als thermometer: -4.
Ik heb wel geteld een half uur op een ijskoud bankje in het -4 vriesende Assen gezeten, zonder zo'n verdomde tabakstaaf omdat mijn vader NIET VAN DE BANK WILDE KOMEN! Ja mensen, ik was pissig. Vooral toen ik thuis kwam en mijn vader vroeg: "heb ik een oproep gemist?"
"sorry?"
"ik dacht dat je wel zou bellen als je er zeker van was dat je alle aansluitingen gemist had!"